حالم امروز خوب بود ، صبح داشتم پیام هامون رو میخوندم ، یه جا برام نوشته بود : شما بهترین دوستم هستید من : با وجود این که فاصله سنی زیادی داریم اما حرف های هم رو خوب می فهمیم او : آره ، کاش این فاصله ها کمتر بود ... __________________ دوستم الان آهنگ گذاشته از مازیار فلاحی ، اتاق ساکته فقط صدای آهنگ میاد : تو رو دوست دارم مثل حس دوباره ی تولدت تو رو دوست دارم وقتی ميگذري از خودت ... ....... تو رو دوست دارم مثل دلتنگی های موقع سفر ... تو ی آخرین وداع وقتی دورم از همه .....چه صبورم ای خدا دیگه وقت رفتنه ... دیگه وقت رفتنه ....

دلم گرفت ، دلم گرفت ، خیلی هم دلم گرفت ولی چیزی نگفتم دیگه حرف هم نمی زنم ، جایی که حرفات رو نمیفهمن باید سکوت کنی فقط سکوت....

مثلا دوست....جلوی بقیه دوتایی مسخره ام کردن ولی چیزی نگفتم ، دلم میخواد گریه کنم ولی نمی تونم ...

سخته خیلی سخت...

یه مدت بود تصمیم داشتم وبلاگ درست کنم اما یا فرصت نمیشد یا حوصله نداشتم . قبلا وبلاگ داشتم اما بعد از این که یه دفعه بلاگفا داغون شد وبلاگم رو از دست دادم ، ترس از دست دادن با آدم چه کارها که نمیکنه... بلاخره امروز دست به کار شدم و این وبلاگ رو درست کردم . اینستاگرام و فیسبوک دارم اما وبلاگ یه چیز دیگه هست ، دنیای خاص خودش رو داره . تصمیم دارم توی این وبلاگ چیزایی که دوست دارم ، حال و هوام ،روزمرگی هام رو بدون هیچ سانسوری بنویسم. دیگه نمیدونم چی بگم فقط میتونم بگم یه حس عجیب نسبت به این وبلاگ دارم.

الان داشتم دنبال قالب برای وبلاگم میگشتم ، با دیدن قالب ها یاد گذشته ها افتادم ، تقریبا پنج سال پیش... حالم یه جوری شد

در آخر هم به همین قالب های پیش فرض بلاگفا اکتفا کردم.

من که عاشقش نبودم فقط دوستش داشتم و دوست داشتم تا آخر دوست هم می موندیم ، خودش هم این رو ميدونست...ولی خب نمی شد ، انگار داشت قضیه ی ازدواجش جدی می شد ، منم خودم گفتم میرم قبل از این که تو بهم بگی برو اون هم گفت نمی دونم چی بگم ، امتحان میکنیم ... ! و این گونه شد که در مرحله جدایی و بی دوستی از اوشون به سر میبرم ، کلا رفتنش حس خوبی رو برام ایجاد نکرده ، هیچوقت فکر نمی کردم رفتنش اینقدر زود باشه...ولی خب . یه جمله هست که همیشه میگم : رفتن همیشه غریب است...

امشب باهاش خداحافظی کردم ... دلم گرفت

حالم خوبه ولی درونم یه جوريه ...خیلی یه جوریه ، دلم گرفته

دوست دارم بهش زنگ بزنم. ، در کل سه بار باهم صحبت کردیم ، با هم خیلی محترمانه برخورد میکردیم چون می دونستیم فقط دوست هم هستیم...

هی روزگار ....